Lina dynamiczna to podstawowe wyposażenie wspinacza linowego. Używana jest we wspinaczce sportowej, skałkowej oraz górskiej. Lina dynamiczna jest rozciągliwa - to główna cecha, która odróżnia ją od liny statycznej. Rozciągliwość sprawia, że odpadnięcie od skały nie kończy się gwałtownym zahamowaniem. Liny dynamiczne, dzięki swoim właściwościom, absorbują energię z upadku, przez co zakończenie lotu odczuwane jest bardzo łagodnie.
Najbardziej znanym rodzajem liny dynamicznej jest lina pojedyncza, której długość wynosić może od 50 do 80 metrów, a średnica od 9 do 11 mm. Używa się ich na dobrze obitych rejonach wspinaczkowych, a także na sztucznej ścianie.
Kolejną kategorią są liny połówkowe. Stosowane są do wspinaczki tradowej, wielowyciągowej, lodowej oraz w mikście. Ich średnica wynosić może od 8 do 9 mm. Występowanie lin w duecie zwiększa bezpieczeństwo w trakcie odpadnięcia - siła z upadku rokładana jest na dwie żyły, przez co nawet niestabilny punkt asekuracyjny nie jest tak silnie narażony na zerwanie, jak w przypadku liny pojedynczej.
Jaka grubość liny będzie odpowiednia?
To zależy - przede wszystkim od stopnia zaawansowania w asekuracji. Cienka lina (o średnicy mniejszej niż 9 mm) szybko przechodzi przez przyrząd asekuracyjny, dlatego w tej materii trzeba kierować się refleksem i umiejętnościami asekuracyjnymi. Warto pamiętać, że cienka lina, choć lżejsza, jest przeznaczona dla bardziej zaawansowanych użytkowników, którzy dobrze opanowali umiejętności związane z asekuracją. Osobom początkującym, będącym w procesie nauki, poleca się grubsze liny.
Jak długa powinna być lina?
Jest to zależne od długości dróg, które chcesz pokonać. 40 metrowe liny sprawdzą się w niskich skałkach, a 60-70 metrowe na długich drogach. Lina zużywa się na końcach, dlatego przewagą lin dłuższych jest to, że można je skracać i nadal będą wystarczająco długie.
